Miesięcznik informatyków i menedżerów IT sektora publicznego

Artur Pęczak

Migracje P2V z VMware vCenter Converter Standalone

Technologie wirtualizacji podbijają coraz więcej organizacji. Wymusza to na dostawcach dostarczanie narzędzi, które umożliwiają efektywne wynoszenie fizycznych systemów do środowiska wirtualnego oraz migrację maszyn między platformami wirtualizacji.

Mowa o narzędziach, które pozwalają skutecznie migrować fizyczne serwery i stacje robocze do środowiska wirtualnego oraz dokonywać konwersji maszyn wirtualnych, aby mogły być uruchamiane na docelowej platformie wirtualizacji. Słowo „skutecznie” oznacza tutaj, że właściwy proces migracji odbywa się w pełni automatycznie lub przy minimalnym zaangażowaniu administratora.

Podejście to otrzymało nawet własne nazwy: P2V (p-to-v) dla konwersji serwerów fizycznych do wirtualnych oraz V2V (v-to-v) w odniesieniu do migracji maszyn wirtualnych między środowiskami wirtualizacji. Jednym z najbardziej znanych narzędzi tego typu jest VMware vCenter Converter Standalone. Należy ono do grupy narzędzi półautomatycznych (semi-automated P2V), które w procesie migracji maszyn wymagają zaangażowania użytkownika. Do tej samej grupy rozwiązań zalicza się również disk2vhd dla środowiska Microsoft Hyper-V oraz otwarte oprogramowanie openQRM do zarządzania wirtualizacją i chmurą z wbudowanymi funkcjami konwersji maszyn P2V, V2P oraz V2V.

Converter Standalone

Dzięki takim narzędziom jak Converter Standalone konwersja fizycznych serwerów i stacji roboczych do środowiska wirtualnego okazuje się niezwykle prosta. Oprogramowanie wspiera scenariusze P2V i V2V z migracją systemów do środowiska ESX/ESXi oraz innych platform wirtualizacji VMware. Narzędzie rozpowszechniane jest bezpłatnie na stronie itwa.pl/au. Dostęp do pliku wymaga posiadania konta w portalu VMware. Aktualna wersja 6.1.1 została wydana na początku 2016 r., ale sam program w żaden sposób nie stracił na aktualności. Firma VMware przygotowała również ponadstustronicowy podręcznik użytkownika vCenter Converter Standa­lone Users Guide, który dokładnie omawia procesy opisywane w artykule.

Aplikacja składa się z czterech komponentów programowych:

  • klienta (client) z graficznym interfejsem użytkownika, który umożliwia planowanie i konfigurowanie zadań konwersji oraz zadań rekonfiguracji maszyn wirtualnych,
  • agenta (agent) usługi instalowanego na lokalnej maszynie, która ma być wyniesiona do środowiska wirtualnego,
  • serwera (server) wraz z usługą worker, które instalowane razem zapewniają centralne zarządzanie zadaniami konwersji oraz komunikację między klientem i usługą agenta.

Oprogramowanie klienta i serwera Con­verter Standalone może zostać zainstalowane wyłącznie w systemie operacyjnym Windows. W przypadku pojedynczych migracji komponenty te mogą zostać zainstalowane np. na osobistym laptopie administratora. W bardziej złożonych scenariuszach wdrożeń role systemu warto rozdzielić na niezależne maszyny, np. wydzielony w tym celu serwer migracji.

Graficzny interfejs (GUI) narzędzia składa się z dwóch modułów: Convert machine oraz Configure machine. Oba zaprojektowano w formie kreatora (wizard), który prowadzi nas przez wszystkie etapy migracji, konwersji i rekonfiguracji systemów. Większość dostępnych tutaj opcji powinna być dobrze znana administratorom środowisk wirtualnych. Wymagane jest jedynie posiadanie uprawnień administratora do systemu maszyny migrowanej oraz docelowego hosta wirtualizacji.

Scentralizowany interfejs aplikacji pozwala tworzyć, kolejkować i śledzić postęp wszystkich prowadzonych migracji z jednej konsoli zarządzania. W ustawieniach programu zdefiniujemy liczbę zadań uruchamianych w tym samym czasie.

Tryby przenoszenia danych

Converter Standalone wspiera przenoszenie danych na trzy sposoby: klonowanie wolumenów (volume-based cloning), klonowanie dysków (disk-based cloning) oraz łączenie (linked-cloning).

Klonowanie wolumenów polega na skopiowaniu zawartości wolumenów maszyny źródłowej do postaci wolumenów dyskowych środowiska wirtualnego. Ten tryb przenoszenia danych obsługiwany jest w trakcie migracji fizycznych serwerów w trybie online oraz importu istniejących maszyn wirtualnych. Klonowanie wolumenów wykonywane jest na poziomie plików (file level) lub blokowym (block level) w zależności od rozmiaru wolumenu docelowego oraz używanego systemu plikowego.

Klonowanie wolumenów na poziomie plikowym jest wykonywane, jeśli rozmiar wolumenu docelowego NTFS jest mniejszy niż oryginalny lub w trakcie tego procesu następuje rozszerzenie wolumenu FAT. Ta metoda wybierana jest również przy migrowaniu maszyn z systemem plikowym ext2, ext3, ext4, XFS oraz ReiserFS. Klonowanie wolumenów na poziomie blokowym wspierane jest tylko w systemie NTFS i może być prowadzone, jeśli rozmiar wolumenu na maszynie docelowej jest taki sam lub większy niż oryginalny. Dyski dynamiczne są konwertowane na maszynie docelowej do wolumenów podstawowych.

[...]

Autor zawodowo zajmuje się informatyką. Publikuje w magazynach komputerowych i serwisach internetowych.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma. Zapraszamy do składania zamówień na prenumeratę i numery archiwalne.
 
 

Polecamy

Biblioteka Informacja Publiczna

Specjalistyczne publikacje książkowe dla pracowników administracji publicznej

więcej