Miesięcznik informatyków i menedżerów IT sektora publicznego

Demarkacja czy współpraca

Demarkacja czy współpraca

W zeszłym roku, jako element Planu Działań Ministra Cyfryzacji, została reaktywowana Linia Współpracy. Poprzez nią mają zostać określone cele, role i produkty wspólnych prac administracji rządowej i samorządowej w zakresie budowy sprawnej administracji.

W 2016 r., już po raz trzeci, reaktywowana została Linia Współpracy (LW2016), tym razem przedstawiona jako przedsięwzięcie Ministra Cyfryzacji wpisane w Plan Działań Ministra Cyfryzacji (PDMC), będący elementem wykonawczym przyjętego przez rząd we wrześniu 2016 r. Programu Zintegrowanej Informatyzacji Państwa (PZIP). Głównym celem uruchamianego przez Ministerstwo projektu, przy ścisłej współpracy z administracją samorządową RP, jest synergia projektów realizowanych przez administrację rządową, ze szczególnym uwzględnieniem wymienionych w PDMC, z projektami i rozwiązaniami IT na poziomie regionalnym (patrz: itwa.pl/96).

Podpisanie Listu Intencyjnego w zakresie współpracy nastąpiło 24 lutego 2017 r. pomiędzy minister Anną Streżyńską a Markiem Olszewskim – współprzewodniczącym Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego. Podpisując się pod Listem Intencyjnym, strony postanowiły współpracować w praktycznym wymiarze, realizując przedsięwzięcie Linia Współpracy 2016. Prace w ramach LW2016 trwają od kilku miesięcy i koncentrują się głównie na wypracowaniu rekomendacji dotyczących włączenia projektów informatycznych administracji samorządowej do Architektury Informacyjnej Państwa (AIP), będącej fundamentem działań projektowych Ministra Cyfryzacji. Przedmiotem zainteresowania samorządów jest przede wszystkim strumień e-administracja. Ma on kluczowe znaczenie w szczególności dla samorządów województw, ponieważ Rada Programowa Linii Współpracy 2016 ustaliła, że w pierwszej kolejności należy się skupić na potrzebach województw, które mają być realizowane w ramach poszczególnych Regionalnych Programów Operacyjnych.

Portal(e) z usługami

Zapowiadany przez PZIP Portal Rzeczypospolitej Polskiej ma być bramą informacyjno-usługową państwa integrującą strony administracji publicznej w jednolity i przejrzysty system informatyczny (tzw. strona wizerunkowa oraz centralny BIP). Ma także stanowić podstawowy kanał komunikacji i przepływu informacji między obywatelem a państwem. Dlatego kluczowy jest podział e-usług między stroną rządową a samorządem, a także odpowiedź na pytanie dotyczące przyszłości już działających lub mających powstać platform regionalnych. Czy zatem portale funkcjonujące obecnie w samorządach mają być zbiorem odnośników do e-usług z poziomu centralnego do regionów i bramą do usług świadczonych centralnie, czy może powinny zostać wygaszone?

Popularność (rozpoznawalność) portali regionalnych jest różna. W większości pełnią one funkcje głównie informacyjne, stanowiąc swoiste „cyfrowe wrota regionów”, jak ma to miejsce w przypadku portali: Wrota Podlasia, Wrota Małopolski i Wrota Warmii i Mazur. Funkcjonują też rozwiązania skupione głównie na sferze usługowej, takie jak Wrota Mazowsza i SEKAP. Wszystko to jest efektem kilkunastu lat budowania cyfrowych wizerunków województw.

Bez wątpienia mieszkańcy regionów znają i korzystają z e-usług oferowanych przez administrację samorządową. Kluczem ich sukcesu jest udostępnianie potrzebnych usług. Istotą budowania portali regionalnych i portalu centralnego, którym byłby Portal RP, jest przede wszystkim ergonomia użytkowania produktów tam zamieszczonych. Im prostsze będzie korzystanie z nich, tym więcej ludzi będzie z nich korzystać. Drugim elementem niezmiernie ważnym jest zapewnienie bezpieczeństwa danych użytkowników, co również związane jest ze sposobem ich identyfikacji w systemach elektronicznej administracji.

Węzeł krajowy i mDokumenty

Celem systemu cyfrowej tożsamości (eID) będzie zapewnienie jednolitego, ustandaryzowanego punktu dostępu do usługi identyfikacji elektronicznej. Samorządy oczekują jak najszybszego dostępu do tych produktów wraz z informacją o harmonogramach wdrożenia poszczególnych rozwiązań. Niestety, obecne rozwiązania informatyczne w zakresie identyfikacji osoby w systemie e-administracji spełniają wszystkie wymogi bezpieczeństwa technicznego, ale nie przyjęły się. Dla przykładu, w województwie podlaskim mieszka ponad milion osób, z tego 720 tys. w miastach, a prawie 470 tys. na wsi. To oznacza, że ok. 30% mieszkańców województwa miało do tej pory utrudniony dostęp do profilu zaufanego, bo w miejscowości, gdzie mieszkają, nie funkcjonuje praktycznie żadna instytucja mogąca taki profil potwierdzić. Niewątpliwą szansą jest zdywersyfikowanie kanałów potwierdzania tożsamości, w tym m.in. banków. Trzeba jednak zauważyć, że bez atrakcyjnych e-usług nawet uproszczona procedura pozyskiwania eID nie upowszechni się.

System Rejestrów Państwowych

Podobne oczekiwania podnoszone są w zakresie rozwoju Systemów Rejestrów Państwowych. Samorządy są przekonane o konieczności wdrożenia nowych i poprawy jakości istniejących rejestrów państwowych. W przyszłości wyeliminuje to uciążliwe, nie tylko dla klienta, wielokrotne przenoszenie informacji pomiędzy systemami urzędowymi. Jedynymi niewiadomymi są tutaj czas udostępnienia poszczególnych rejestrów oraz terminy poprawy ich jakości.

[...]

Autorka jest dyrektorem Departamentu Społeczeństwa Informacyjnego w Urzędzie Marszałkowskim Województwa Podlaskiego i członkiem Zespołu Lidera Cyfryzacji.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma. Zapraszamy do składania zamówień na prenumeratę i numery archiwalne.
 
 

Polecamy

Biblioteka Informacja Publiczna

Specjalistyczne publikacje książkowe dla pracowników administracji publicznej

więcej