Miesięcznik informatyków i menedżerów IT sektora publicznego

Krzysztof Izdebski

Re-use informacji sektora publicznego

Ustawa o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego obowiązuje już rok. Czas, by przyjrzeć się, jak jej regulacje wpłynęły na rozwój usług opartych na otwartych danych, i ocenić, co w tym obszarze wymaga jeszcze dopracowania.

Fundacja ePaństwo wraz z Centrum Cyfrowym przygotowała i opublikowała w czerwcu 2017 r. raport „Ustawa o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego rok po wejściu w życie” (itwa.pl/9p). Obydwie organizacje od dłuższego czasu obserwują otwieranie zasobów państwa i od dawna same starają się je wykorzystywać. Raport nie tylko stanowi próbę oceny funkcjonowania systemu na podstawie przeprowadzonych badań, ale i odwołuje się do takich obszarów, jak prace legislacyjne nad regulacją, orzecznictwo czy praktyka wykorzystywania informacji. Opracowanie to zawiera także przygotowane przez autorów rekomendacje zmian w obszarze prawa i praktyki.

Ponad podziałami

Ustawa z dnia 25 lutego 2016 r. o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego (DzU z 2016 r., poz. 352 ze zm.; upwisp) weszła w życie trzy miesiące po jej ogłoszeniu, a politycy, co warto podkreślić – różnych opcji, uznali jej uchwalenie za olbrzymi sukces. Na posiedzeniu Sejmu nr 10 w dniu 29 stycznia 2016 r. poseł Prawa i Sprawiedliwości Jerzy Polaczek wskazał, że „ten projekt ustawy jest jakościową zmianą w dostępie do informacji oraz bardzo istotnie, pozytywnie wpływa na przedsiębiorców, którzy będą głównymi beneficjentami udostępniania informacji sektora publicznego, w szczególności w obszarze kreatywnym oraz w sektorze kultury. Ta ustawa również poszerza dostęp do informacji sektora i standaryzuje ogólne zasady ich ponownego wykorzystania”. Z nie mniejszym entuzjazmem wtórował mu poseł Nowoczesnej Mirosław Suchoń, który podkreślił, że: „Tym projektem otwieramy przepastne bazy danych sektora publicznego dla naszych kreatywnych obywateli i firm. Są tam dane meteorologiczne, geodane, dane statystyczne, zasoby bibliotek, muzeów, archiwów. Nasz przemysł kreatywny będzie mógł korzystać z tych danych, aby je agregować, przetwarzać, łączyć i oferować całkowicie nowe usługi i produkty. De facto tworzymy, szanowni państwo, taki nowy sektor gospodarki. On oceniany jest w Unii Europejskiej na ok. 2% PKB, a znając naszych obywateli i przedsiębiorców, możemy mieć pewność, że ta ustawa szybko wyda owoce”.

Podobny entuzjazm panował po stronie rządu zarówno obecnej, jak i poprzedniej kadencji. Uchwalenie upwisp nie było jednak łatwym i dobrowolnie przez władze rozpoczętym procesem. Przyjęcie stosownych regulacji wiązało się bowiem z obowiązkiem wdrożenia dyrektywy 2003/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego (DzUrz L 345 z 31.12.2003; dyrektywa), a następnie jej nowelizacji z 2013 r.

Implementacja przepisów UE

W dyrektywie – a w ślad za nią, choć w nieco innym brzmieniu, w upwisp – przyjęto szerokie rozumienie pojęcia „dokument”, które stanowi faktyczną definicję informacji sektora publicznego. Zgodnie z preambułą dyrektywy termin ten należy rozumieć jako wszelkie posiadane przez organy sektora publicznego przejawy działań, faktów lub informacji – oraz wszelkie kompilacje takich działań, faktów lub informacji – niezależnie od zastosowanego w tym celu środka (zapisane na papierze, zapisane w formie elektronicznej lub zarejestrowane w formie dźwiękowej, wizualnej lub audiowizualnej).

[...]

Autor jest dyrektorem programowym Fundacji ePaństwo.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma. Zapraszamy do składania zamówień na prenumeratę i numery archiwalne.
 
 

Polecamy

Biblioteka Informacja Publiczna

Specjalistyczne publikacje książkowe dla pracowników administracji publicznej

więcej